Przy powitaniu Pana Prezydenta Rzeczypospolitej Mościckiego w Złotej Sali Ratusza

Dostojny Panie Prezydencie, Czcigodna Pani! Serdeczną przejęci jesteśmy radością, że w prastarym naszym ratuszu poznańskim mamy zaszczyt gościć Głowę Państwa wraz z Dostojną Jego Małżonką.

Panie Prezydencie! Jesteś wyobrazicielem tej Polski ukochanej, za którą pokolenia całe krew szlachetną złożyły w ofierze. Wobec Ciebie, jako piastuna godności narodu polskiego, ponawiamy śluby, że za całość, niepodległość i niepodzielność Rzeczypospolitej poświęcimy wszystko, co mamy najdroższego. Ślubujemy, że przyczyniać się będziemy do rozrostu potęgi państwa polskiego, wysilając mózgi swe ku podniesieniu szerokich warstw narodu do najwyższego poziomu kulturalnego, skupiając wolę swą do najwyższego napięcia pracy twórczej około usprawnienia naszego gospodarstwa społecznego.

W wyścigu pracy między narodami pragniemy nietylko nadążyć kroku za innymi, ale przeganiać je młodą tężyzną sił narodowych. Na najbliższym terenie działalności, na polu gospodarki miejskiej, chcemy jako prawowici dzierżyciele władzy miejscowej, przepojeni szczerem przywiązaniem do miasta naszego, odrobić długoletnie zaniedbanie gospodarki zaborców i doprowadzić miasto do rozkwitu pełnego, godnego miana stolicy Zachodniej Polski. We wszystkich poczynaniach liczymy z ufnością na poparcie rządu naszego i łaskawą Twoją, Panie Prezydencie nad nami opiekę. Wdzięczni Ci jesteśmy z głębi serca, żeś nie szczędził trudu, ażeby zapoznać się bliżej z pracami związanemi z przyszłoroczną Powszechną Wystawą Krajową oraz z pracami wykonywanemi w różnych dziedzinach zadań komunalnych. Słowa uznania, które słyszeliśmy z ust Twoich, Panie Prezydencie, będą zachętą dla całego obywatelstwa naszego, aby nie ustawać w wysiłkach, ale przeć naprzód bez wytchnienia ku promiennej przyszłości kraju i miasta.

Dziękuję jeszcze raz Tobie, Panie Prezydencie i tobie Dostojna Pani, za to, żeście łaskawie raczyli zamieszkać wśród nas i zaszczycić

obecnością swoją to skromne przyjęcie. Bądźcie Dostojni Państwo pewni, że serca nasze biją ku Wam pełne uczuć głębokiej czci i wiernej miłości.

Proszę wszystkich tu zebranych, ażeby dali wyraz hołdu dla Pana Prezydenta Rzeczypospolitej w okrzyku: Niech żyje Najjaśniejsza Rzeczpospolita Polska! Niech żyje Pan Prezydent Ignacy Mościcki!