Na otwarcie III Krajowego Zjazdu Przeciwgruźliczego

Jako gospodarz miasta i przewodniczący komitetu organizacyjnego mam zaszczyt powitać III Krajowy Zjazd przeciwgruźliczy, wyrażając szczerą wdzięczność inicjatorom zjazdu za to, że raczyli wybrać gród poznański jako siedzibę zgromadzenia i dziękując serdecznie uczestnikom, że mimo rozpoczynającego się czasu wakacyjnego zechcieli wziąć tak liczny w Zjeździe udział.

Nie możemy pochlubić się wobec uczestników Zjazdu ani pamiątkami Krakowa, ani pięknem położeniem Lwowa, w których to miastach obradowały dwa pierwsze Zjazdy przeciwgruźlicze. Dajemy Szanownemu Państwu tylko wysiłki codzienne około podniesienia zdrowotności miasta naszego, dajemy gorącą chęć poprawy higjenicznych warunków bytowania szerokich warstw ludności tutejszej, pragnąc wespół z luminarzami nauki lekarskiej, przybyłemi do nas

z całej Polski, współpracować w walce przeciwko chorobie, która wysysa żywotne soki narodu polskiego jak dotąd bezkarnie, podcinając bujny jego pęd do życia w sposób coraz bardziej zatrważający.

Organy państwowe same nie mogą podołać wszystkim wymaganiom chwili i stosować bezpośrednio zabiegów koniecznych do odparcia złośliwej choroby. Całe społeczeństwo musi wstąpić w szranki, ażeby wspólnym wysiłkiem użyć wszelakich sposobów celem przeciwdziałania zarazie.

Wyrażając pełne uznanie twórcom i organizatorom towarzystw przeciwgruźliczych oraz związkowi ich za dotychczasową ofiarną i skuteczną pracę, życzę wszystkim pracownikom w tej dziedzinie, aby usiłowania ich, podjęte w zgodnej współpracy z władzami państwowemi i samorządowemi, przyniosły im pełne zadowolenie i chlubne przeświadczenie, że przysłużyli się rzetelnie ludowi polskiemu, broniąc go przed zabójczą chorobą.

W tej akcji humanitarnej dużo już zdziałano w Polsce, więcej pozostaje do zrobienia. Należy mnożyć ośrodki zdrowia i stacje opieki nad płucno-chorymi, należy tworzyć szpitale izolacyjne,

przy skoordynowaniu działalności organów samorządowych, kas chorych, organizacyj ubezpieczeń społecznych i towarzystw przeciwgruźliczych. Będzie to wprawdzie tylko łagodzeniem ujemnych skutków wynikających z niehigjenicznych warunków pracy i zamieszkania polskiego ludu pracującego. Naczelnem zadaniem społeczeństwa pozostanie zawsze aby zło tępić w zarodku, zanim się rozwinie, a więc główną troską winna być walka z nędzą mieszkaniową, jako największą bolączką społeczną życia naszego i rozsadnikiem zarazy gruźliczej najgroźniejszym, troską, wysuwającą się na czoło zagadnień, wymagających bezzwłocznej i stanowczej remedury przez czynniki odpowiedzialne za przyszłość narodu.

Życzę z serca obradom zjazdu dzisiejszego jak najlepszych wyników, a pobyt w Poznaniu i w Wielkopolsce niechaj pozostanie w miłej uczestników pamięci.